1 RP.

[nathan]

Dzień przed:

 

Widok jakby przez szybę. Widok na Wrocławską starówkę. Ludzie spokojnie zmierzają w rożnych kierunkach. Obok Pizza Hut'u widać grupę młodych ludzi, otoczonych gapiami. Tańczą, a jeden, najmniejszy, chodzi po ludziach i zbiera drobne. Piękny widok. Słoneczny dzień, jakich niewiele ostatnio. Kamera odwraca się o 180*, widać Ewę, widok okazuje się nie z kamery będącej w pokoju, a z oczu Reeboka

 

Reebok: Kto to był?

Ewa: Kurier

Reebok -wyraźnie słychać podniecenie w glosie: Przyszły? Już są? O'God.. Już przyszły. To one? Piękne prawda? Gdzie są?

Ewa: Jakie one?

 

Nie zwrócił uwagi na pytanie, cos mówi pod nosem...

 

Ewa: W każdym razie, paczkę zostawił w holu, a jest zbyt ciężka, żebym mogła ja tutaj przynieść. Idź...

 

Przestał ja słuchać. Idzie.

 

Ewa:... tam...

 

Wie, ze to one. Czekał tak długo. Tak długo zwlekali z wysyłką. Tak często musiał dzwonić i ponaglać. Ale teraz czuje spokój. Są. Nie ma się czym martwic. Są.

 

Reebok wchodzi do holu, widzi duże, czarne pudlo. Spokojnie odrywa mocującą taśmę. W środku to na co czekał. Najnowsze Reeboki. Pięknie. W kolorze śniegu.

Żadnych Air Maxow wykrzywionych jak fiut 16latka. Żadnych Adasi, pamiętających czasy świetności - lata 60te. Reeboki. Marka UK. Wykonane małymi tajlandzkimi raczkami. Cudo.

 

 

Ewa: Co robisz?

 

Brak odpowiedzi

 

Ewa: Pytam: co robisz?

Reebok: Shut it, głupia kobieta, przecież widać.

Ewa: Uważaj. Widzę, ale zastanawiam się, co konkretnie widzisz w tym czymś, tych butach. Co sprawia, ze uważasz, ze są takie cudowne? Ot, zwykle adidaski.

Reebok: Ne-gro please, nie obrażaj ich. Dobrze wiesz, ze to mój totem, knah'msayin, Myślisz, ze dlaczego od 95' nazywają mnie Reebok?

Ewa: Nie opowiadałeś mi dużo o swojej przeszłości, to skąd mogę wiedzieć..

Reebok: I niech tak zostanie - wtrącił.

Ewa- nie zwracając uwagi na ostatnie zdanie: ...Poza tym nigdy więcej nie zwracaj się do mnie per Ncostam. Ostrzegam cię po raz pierwszy. Ostrzegam cię po raz ostatni.

Reebok: Aight, aight, ale musisz je szanować, tak jak one szanują mnie, a ja szanuje ciebie. To koło, nieskończoność. Bez nich jestem jak Fotyga bez zeza, jak Cejrowski w butach, knah'msayin. Motywują mnie do działania. Dzięki nim śpię spokojnie.

Ewa: myślałam, ze to dzięki mnie spisz spokojnie. Tak mówiłeś...

Reebok: To co innego. Ona rozumieją mnie. C-a-ł-k-o-w-i-c-i-e. Znają każdą moją myśl knah'msayin. Gdy ja zaczynam zdanie, one je kończą.

Ewa: To głupie.

Reebok: Yo, yo. Nigdy, ale to nigdy, knah'msayin, nie mów tak więcej.

Ewa: Dobra, dobra. Może byś skupił się na czymś ważnym?

Reebok: Na co?

Ewa: Na przykład na twojej pierwszej walce? Wiesz chociaż z kim walczysz?

Reebok: Nie.

Ewa: Ciekawe. Ja tez nie.

Reebok: Aight, aight. Nie ma się czym martwic. Balem się, ze nie zdążą na czas, ale w teraz, jestem gotowy..

 

Kraków, 30.04.09:

 

Kamera pokazuje samochód podjeżdżający pod hale w której odbędzie się Kwietniowa Anarchia,

 

Drzwi się otwierają, wychodzi Rbk, za nim Ewa

 

Rbk: To tutaj?

Ewa: mhm.

 

Rbk stoi i patrzy. Czuje już atmosferę tej gali. Dużo o niej słyszał, słyszał, ze kiedyś była to gala, na którą czekali wszyscy. Dosłownie wszyscy. Słyszał, ze ponoć raz zjawił się na niej prezes jakiejś dużej amerykańskiej federacji, kupujący wtedy wszystko co można by kupić, ale potem, nagle, federacja zawiesiła działalność. Tyle słyszał. Teraz sam dowie się więcej.

 

Ewa: no chodź, idziemy już.

 

Spokojnie oboje weszli do hali. W wejściu powitał ich bileter z koszulka pokazującym jakiegoś ptaszka, nie była to bynajmniej kaczka.

 

Bileter: Bileciki do kontroli.

Ewa: My tutaj pracujemy. Mój klient, Rbk...

Bileter: HBK? O MOJ BOZE! PAN TUTAJ? NIE MOGE W TO UWIERZYC!

Ewa: Co hbk? Mój klient...

 

Bileter nie pozwalając Ewie dokończyć: Zawsze chciałem pana poznać, musi pan podpisać ta koszulkę, zawsze ja nosze przy sobie, zresztą perwolla tez, na wypadek gdybym poznał pana lub gościa, który by się pytał w czym ja piorę.

 

Ewa: On niczego panu nie podpisze, idziemy.

 

Gdy odchodzili Bileter pod nosem: Suka

 

Ewa: Co pan powiedział?

Bileter: "Super", tylko, ze z angielskim akcentem, uczę się.

 

Nie przeszli 10 metrów gdy spotkali jakiegoś gościa ze słuchawkami i mikrofonem na głowie.

 

Gość: Pan Ribuk?

Rbk: Wat?

Gość: No już czas, proszę szybko wchodzić, już grają pana entrance theme!

Rbk: Wat?

Gość: Nie ma czasu, raz raz - wypychając go za titantron.

Rbk ( z oddali): Chociaż z kim walczę mi powiedzcie

Spiker: And his opponent Samueeeeeeel AKRAAAAAAA!!!

Rbk (z oddali): Watt?

[mu]

gdzie jest speech ?

[damiandziki]

gdzie jest speech ?

 

Poszedł na edycje Big Tony