Zawsze pozostaniesz Coolmanem... (Maggot RP)

[Nikuś]

Znajdujemy się w mieszkaniu Larwy. Oczywiście nie byłoby to jego mieszkanie, gdyby nie charakterystyczny nieład. Puste butelki po Heinekenie i Panu Tadeuszu walają się po całym lokum. Pomiędzy tymi wszystkimi śmieciami leży główny bohater tego ‘opowiadania’ – Maggot. Jak Ci sprytniejsi mogą się domyśleć, tak Ci mniej niech wiedzą, że The Pain świętował kolejne zwycięstwo w ringu. Kamera przelatuje jeszcze parę razy po mieszkaniu Larwy i znajdujemy się teraz w centrum miasta Warszawy. Maggot stoi oparty o jakiś murek, ze słuchawkami w uszach, w których leci oczywiście Iron Maiden – Aces High. The Pain ubrany w ciemne jeansy wciągnięte w glany, oraz koszulkę promującą jego tag team ‘Dzieci Nocy’ z napisem ‘What are you gonna do when The Night will come for you?’. I tym razem także miał na siebie narzucony swój charakterystyczny płaszcz. Przy nim, na krawężniku, stało również jego czarne Subaru. Sam Maggot wyraźnie czekał na kogoś, po jego dość poddenerwowanej minie można było wydedukować, że robi to już dość długo. Jednak po chwili uśmiechnął się lekko – nadchodził Theo. Ubrany jak zawsze w krwistoczerwone spodnie, dresową bluzę i sandały. Miał również przewieszoną przez bark czarną torbę treningową. Uścisnęli dłonie, poczym wsiedli do Subaru, gdzie oczywiście przenosi się kamera. Dopiero teraz można zauważyć, że na jego tylnym siedzeniu również leży torba, z tą różnicą, że biała. Samochód odjechał, a nasi bohaterowie rozpoczynają konwersację.

 

The Pain: Jak tam samopoczucie po ostatniej walce?

Theo: Kolejne zwycięstwo… Nudne to się robi.

The Pain: Nie kracz… A widziałeś kartę? Walczymy osobno. Chociaż, to wcale nie taki zły pomysł. Ritari wreszcie doczekał się rewanżu za PPV, a my wreszcie od siebie odpoczniemy.

Theo: Taaaa….

 

15 minut później. Hala treningowa EWF. Theo podnosi hantle siedząc na ławce, a Maggot robi brzuszki przy drabinkach – wyraźnie spocony. W tym samym czasie do Larwy podchodzi reporter Extreme Wrestling Federation – Mariusz Max Kolanko. Maggot oczywiście musiał zareagować na nieodpuszczającego reportera, więc wstał i usiadł na ławeczce jednocześnie kładąc sobie ręcznik na szyi.

 

MMK : Witam, jestem reporterem EWF. Jakiś mały wywiadzik?

The Pain : Jasne.

MMK: No więc… Co sądzisz o swoim przeciwniku na przyszłej gali EWF, a mianowicie o Ritarim?

The Pain: Hmmm… Ritari… Widziałem go parę razy w ringu, nawet dane mi było się z nim zmierzyć w Battle Royal, i w walce tagów na ostatniej gali. Jest on bardzo wymagającym przeciwnikiem, co wiele razy udowadniał w swoich walkach. Jednak… pamiętaj, mój przeciwniku, jakichkolwiek chwytów byś nie używał, jakichkolwiek zagrywek byś nie stosował, i jakichkolwiek dźwigni byś nie zakładał – zawsze pozostaniesz dawnym sobą – tchórzliwym i słabym Coolmanem, którego dane mi było zobaczyć na gali HVW. Myślisz, że ja tak samo jak Twój dawny przeciwnik poddam się po jakiejś dźwigni na nogę? O niee… ja nie jestem jakimś Callawayem, żeby opierać się czemuś takiemu. Nie jestem tak tchórzliwy jak on, Flying Man, czy nawet Ty… Ritari. Pokonałem Cię już 2 razy, i zrobię to jeszcze raz. W tym przypadku nie zadziała zasada ‘do trzech razy sztuka’. Teraz gramy wg moich zasad, wg zasad Larwy, dzięki której jeszcze raz poczujesz gorycz porażki, i dzięki której wrócisz do domu, do rodziny, i powiesz jej, że ją zawiodłeś, znowu. O taaak… To się z tobą stanie. Więc pomyśl, co zamierzasz z tym zrobić i zadaj sobie pytanie… ‘What are you gonna do… …when The Night will come for YOU?!’.

 

W tym momencie Maggot odchodzi w sobie tylko znanym kierunku popijając ciągle wodą, a realizator pokazuje nam najlepsze urywki z walk Larwy pod rytm jego themu. Transmisja urywa się.

 

 

 

-----------------------------------------------------------

Wiem, że RP słaby, ale dopiero dziś sobie przypomniałem o napisaniu go... Uważam jednak, że jest w nim mój najlepszy póki co speech

[Ja Myung Agissi]

Ale ten speech rzecywiście mógłbyś pociągnąć dalej i dalej bo malutko ale jakieś tam odniesienie do walki zrobiłeś.