Ja go nie lubie,bo oszukuje...

[majonez]

Naprawdę nie rozumiem nagonki na kibiców właśnie na tym etapie, to ciągłe zbijanie z pantałyku, wyśmiewania i wymądrzanie.

Ale jesteś głupi! A Ja jestem mądry, bo wiem że to wszystko na niby, a ty nie!

 

 

Zgadzam się z Tobą całkowicie. Dlatego sam nigdy nie trącałem marków jakimiś głupimi docinkami, ani tym samym nie dawałem do zrozumienia, że należy mi się pomink na samym rynku miasta, bo ja wiem, i co ważne, wiem lepiej. A, że mark wyżej ch*ja nie podskoczy... taka karma. Pojechać po młodym zawsze można, a skill eksperta rośnie dalej.

[vodkabols]

Jak patrze z perspketywu czasu na moje markowanie to tez bylo dosc fajne ^^, nie chce sklamac ale to bylo okolo 10 lat temu, i po raz kolejny sie moge mylic, ale wcw lecialo wtedy na tv4(lub cos takiego), w weekendy rano. Markowalem bardzo Stingowi, jak widze wiekszosc z was : P, pamietam jak ten wspanialy "grom z raju" Hulk Hogan, okladal krzeslem go i przerywal walki, chyba nie musze mowic jak go wtedy znienawidzilem : <. Bret Hart rowniez mial wtedy jakis feud ze stingiem, co za tym idzie jakas niechec do niego nadal mi pozostala(co nie zmienia faktu, ze wiem iz byl wspanialym wrestlerem). Juz wtedy wiedzialem po czesci, ze ciosy sa udawane, ale przebieg i wynik walki o to nie posadzalem : P , po ok. pol rocznym ogladaniu wrestlingu, chyba skonczyly sie transmisje. Ograniczylem sie tylko do grania na psx'ie w wcw mayhem oraz wwf attitude xD. Dopiero okolo pol roku temu na extreme calkowicie przez przypadek trafilem na raw, walke ortona i ceny vs roster raw. Mimo 10 lat wiecej, nadal mi sie podobalo to show, przez kolejne dni masowo "lykalem" historie wrestlingu, dodatkowo uczac sie zwrotow i pojec. Nie bylem szczerze zaskoczony tym ze wszystko jest ustawione i nie odepchnelo mnie od ponownego zainteresowania wrestlingiem. Hm, troche odbieglem od tematu, za co przepraszam : P

[-Raven-]

Zasada jest taka, że każdy był kiedyś markiem (wtedy gdy nie było Internetu faza markowania trwała o wiele dłużej i... to było wspaniałe ), ale nie każdy się z tym obnosił i polemizował do krwi na temat "niezniszczalności" Ceny w realu czy ulicznych umiejętności (czyt. "na ulicy dojebałby każdemu a wy się z niego śmiejecie!") Rey'a W dobie Internetu faza markowania jest jak żywot muchy - trawa zaledwie chwilę (ja markowałem 7-8 lat - z czasem już trochę na siłę, oszukując się na zasadzie "to nie może być do końca udawane, bo przecież krwawią!" - i jestem z tego dumny, bo to był najpiękniejszy okres). Dzisiaj wystarczy 1-2 wizyty na stronach na temat wrestlingu i traci się "markowe dziewictwo" dlatego dziwi mnie fakt - ile mimo tego jest nadal marków w sieci Jeżeli mark wchodzi na strony o tematyce wrestlingu to niestety, ale sam jest sobie winny. To tak jakby zacząć czytać książkę od końca i później mieć pretensję, że nie budzi już takich emocji. Niestety sieć jest miejscem dla smartów a nie dla marków (tacy długo nie uchowają tu "wrestlingowej cnoty"). Tak wygląda brutalna rzeczywistość...

[SixKiller]

Shadow, problem w tym, że marki są zaszczepione na wiedzę. I nie piszę tego, aby pastwić się nad nimi. Piszę to, bo wiem... po sobie. W 1998 r. byłem markiem pełną gębą. Kiedy wszedłem na WrestleFans i przeczytałem słownik pojęć, nie przestałem nim być ani trochę. Dziwiłem się, dlaczego w ogóle jest w nim termin "mark", skoro to wszystko jest naprawdę. Później przechodziłem okres oszukiwania się - "nie wszystko jest na niby", a potem wiadomo...

 

Zgadzam się, ze nie ma piękniejszego okresu. Jednak markowanie kiedyś i dziś różnią się. Może się mylę, ale uważam czasy m.in. mojego markowania za ciekawsze. Nie było wrestlingu po polsku (na taką skalę oczywiście, wiadomo - Worldwide to nie RAW), a potem nie było go w ogóle. Nie było też (zwykle) z kim rozmawiać, co tworzyło poczucie pewnej wyjątkowości. Każdą galę oglądało się z zapartym tchem (chociaż zaczynały się późnym wieczorem lub nocą) i zapamiętywało się wszystkie szczegóły, bo nie było You Tube, na którym można zobaczyć każdą scenę tysiąc razy. Jak ktoś wiedział coś wtedy, to wiedział naprawdę, a nie dzięki Google.

 

Przydałby się temat, w którym starsi fani (w tym największe tuzy środowiska) opowiedzieliby swoje historie. Zakładam jednak, że szybko pojawiłyby się tam wpisy osób, których wcale by się o to nie prosiło . Wiecie: mam już 15 lat, ale wiem, że to wszystko na niby.

[AGNKP]

Ja przestałem markować, jak mi jeden kolega (miałem wtedy chyba 7-8 lat) powiedział w czasie rozmowy na temat tego kto by wygrał gdybyśmy się bili , że "tata mu powiedział, że wrestling nie jest na serio" , ja spytałem się mojego taty i on to potwiedził . Potem WCW zeszło z anteny i dopiero na Eurosporcie spotkałem się z nim ponownie...

Co ciekawe byłem tak przyjebanym markiem, że uwielbiałem Hulkstera i ( Goldberga), a nienawidziłem Stinga , no i jak ognia bałem się Gianta ( oraz Kane, którego kilka razy też widziałem, ale to chyba nie był polski kanał).

 

P.S. A kolega się już wrestlingiem nie interesuje...

[EndeverafteR]

Ja za młody jestem,żeby powiedziec,że parę lat temu...Markowałem i jestem z tego dumny . Pamiętam walkę właśnie cena i orton vs. roster raw,i wtedy krzyczałem do umagi "zostaw ty grubasie johna".Niestety,ale tak było.sam kiedys nie nawidziłem ortona,a teraz?Nawet go lubie...Markiem jest każdy,czuję,że jak jeszcze oglądacie gdzieś wrestling to w pewnych momentach w myślach markujecie komuś.To jest całkiem normalne.

 

Ale się rozpisałem...

[K-PEL-K]

Ile ja bym dał żeby poczuć atmosferę całkowitego markowania. Niestety moja historia z wrestlingiem od początku trwała z przeświadczeniem, że nie do końca jest tu wszystko prawdziwe. Muszę przyznać, że też czuję się Smart Markiem - bo wiem o co biega, ale jakieś markowanie zostanie na zawsze. Six, dawaj ten temat, nie będę się wpisywał, ale chciałym poczytać gawędy starszych fanów, byłoby ciekawie

[Cypex]

Ja do dzisiaj markuję Jeffowi Mimo iż zdaża mi się podchodzić do jego walk obiektywnie, to jednak zawsze jak przegrywa to aż mnie skręca, a zwycięstwo napawa radością

Jednak tak jak tomekk94, i jeszcze parę osób na tym forum czuję się smart markiem. Również wiem o co biega (jak chyba każdy na tym forum), jednak jeszcze sporo rzeczy pozostaje dla mnie zagadką. Na pewno nie mam takiego doświadczenia co starsi użytkownicy, ale to co mam wystarcza mi do smart markowania

[estevez]

Proponuje zmienić nazwę tematu na "Ja go nie lubię, bo oszukuje... czyli wspomniena marka"

 

Jak już tak piszemy o tym, to ja sobie przypominam jedynie czasy jak nienawidziłem Triple H'a bo był złym gościem, za to kochałem Stone Colda, który się mu przeciwstawiał. Więcej nie pamiętam, a szkoda

[RR]

"to nie może być do końca udawane, bo przecież krwawią!"

Nie tylko ty się tak oszukiwałeś. Ja w dodatku swoją wiare w autentyczność wrestlingu podpierałem w hardcorze (no przecież stoły, kosze się niszczą!) oraz o dziwo w dywizji cruiserów WCW (no przecież oni na siebie naprawdę skaczą!!), choć bardziej byłym pod podziwem ich umiejętności, nie zastanawiałem się czy to sztuczne, lub nie. Jak dla mnie WCW bardziej sprzyjało markowaniu (co ja gadam, przecież jako fanatyk tej federacji nie jetem obiektywny )

[-Raven-]

czuję,że jak jeszcze oglądacie gdzieś wrestling to w pewnych momentach w myślach markujecie komuś.To jest całkiem normalne.

 

Jasne, że tak. Czasami każdy, nawet najstarszy stażem smart, zamarkuje - da się ponieść, wkręcić, zapomnieć się i oglądać końcówkę danej walki z zapartym tchem, czasem wręcz na stojąco, ale jest to... tylko markowanie kontrolowane. To jest jak oglądanie filmu - jeżeli jest świetny scenariusz, zajebista gra aktorska - zapominamy, że to tylko wymysł reżysera i dajemy się ponieść. Niestety jest to tylko 1/100 tego co przeżywaliśmy jako pure marki, bo później zamiast fali emocji (po walce) przychodzi chłodna logika, kalkulacje i smartowe podsumowane (świetna walka, bardzo dobry booking, fajnie sprzedawali akcje, dobra współpraca w ringu itp.). Nie da się tego porównać do tych wszystkich emocji, przeżyć i późniejszego (po walce) stanu (euforia/rozczarowanie/wkurzenie/niedosyt) jakie mieliśmy na prawdę markując. Ja osobiście z łezką w oku wspominam tamte czasy i bez picu się cieszę, że nie miałem okazji w tamtych czasach spotkać kogoś, kto zburzyłby ten budowany z kart domek, bo tamte przeżycia były niczym tag team Rhodes & DiBiase - po prostu priceless

[EndeverafteR]

estewu, jak sobie życzysz