"A czy w Ameryce można się wybić?" - Michael Mile

[K-PEL-K]

Sacramento, Kalifornia

Gala Wrestlers Of Sacramento

WOS żegna swoją gwiazdę, czterokrotnego mistrza „The Simple Boy” Michael’a Mile’a.

 

Joe Marlow, komentator WOS: Dziś wieczorem na tej gali „The Simple Boy” wygłosi swoje pożegnalne słowa.

 

Quentin Shaners: Wysłuchajmy go razem.

 

Na ring wchodzi Michael Mile trzymając w ręku mikrofon. Wdrapuje się na narożnik i pokazuje swe 2M.

 

Michael Mile: Witam wszystkich tu zebranych, fanów, moich kolegów i przeciwników z ringu, cały zarząd, Joe’a Marlowa i Quentina Shanersa. Przyszedłem tu by pożegnać się z WOS. Kiedyś przychodzi ten czas, że wrestler musi zaspokoić swe ambicje. Chcę podejmywać wyzwania, a tak się składa, że niedawno otrzymałem takowe. Wyjeżdżam do Polski, by walczyć w tamtejszej federacji, HVW. Myślę, że potrzebują mnie tam, a przy okazji dam szansę tutejszym młodym zawodnikom na wybicie się. A więc: do zobaczenia.

 

Publika prosi Michael’a by nie odchodził. Przy ringu żegna go zarząd oraz jego kumple. Fani oklaskiwują go na stojąco. Po około minucie gala schodzi z anteny.

 

Lotnisko

 

Dzień po gali na lotnisku zebrało się wiele osób, by pożegnać swego ulubionego wrestlera. Wśród nich jest brat Michael’a, Marcus.

 

Marcus: Poradzisz sobie?

 

MM: A co? Wątpisz w to?

 

Uśmiechnęli się, Michael uściskał się z bratem i wsiada do samolotu.

 

Gdańsk, woj. Pomorskie

 

Po odprawie na lotnisku Michael udaje się do hotelu, by zarezerwować pokój na pięć dni. Po odebraniu kluczy wchodzi do swego pokoju, bierze prysznic i idzie spać. Nazajutrz Mike nie ma czasu na zwiedzanie, gdyż musi potrenować. „TSB” wybiera gdańską siłownię, która znajduje się blisko hali, w której odbędzie się Under Pressure IV.

MM: (w myślach) Nie mogę się przyzwyczaić… nikt do mnie nie podchodzi, nikt nie prosi o autograf, nikt nie robi ze mną zdjęć, jestem dla nich osobą anonimową. I muszę powiedzieć, że… nie przeszkadza mi to. Mam luz i mogą spokojnie przygotować się do debiutu w HVW.

 

Wyraźnie było widać, że Mile jest bardzo skoncentrowany. Ciągle myślał o swej walce, podszedł do tego bardzo poważnie. Nawet gdy walczył o WOS Champion, nigdy nie przygotowywał się tyle. On sam zorientował się, że jest zbytnio pochłonięty treningiem. Postanawia spuścić z tonu.

Zanim jednak Mike miał zwolnić, poszedł do budynku HVW. Nie znał swego przeciwnika na UP IV. Gdy próbował znaleźć kartę na galę, podszedł do niego pewien jegomość. To Heniek Tyski.

Heniek Tyski: Czego szukasz?

 

Mike tłumaczy mu dosyć szczegółowo czego szuka, lecz Heniek nie słucha go od połowy wypowiedzi. Jest wyraźnie zaciekawiony jego angielskim.

HT: Amerykanin… przyjechałeś tutaj wyrywać nasze laski? Za dużo was tu. Uważajcie, bo ja, Heniek Tyski, pojadę do was i zaliczę trochę amerykanskich dziecinek.

 

Heniek burknął coś pod nosem i poszedł sobie, a Mile wreszcie znalazł plakat UP IV.

 

MM: (w myślach) Jack Unknown… to ten gość z misiem bez głowy. Jestem tolerancyjny, ale on naprawdę jest szalony i bardzo, ale to bardzo nieobliczalny. Ale jestem „The Simple Boy” Michael Mile i spokojnie wygram z nim!

 

Pierwszy raz od przyjazdu do Polski „TSB” był pewny siebie. Zresztą mówił coś bratu – że sobie poradzi. Wrócił do hotelu i poszedł spać.

Hala w której odbędzie się Under Pressure IV

Pozostało około pięć godzin do gali. Michael Mile wchodzi do budynku. Wybiera się w stronę szatni, kiedy tuż zza zakrętu wyskakuje Klaudia Potocka wraz z operatorem.

 

Klaudia Potocka: Panie Mile, nazywam się Klaudia Potocka i jestem pracownicą HVW. Chiałabym przeprowadzić z panem wywiad.

 

MM: Ze mną? Dobrze, ale proszę poczekać 5 minut.

 

Michael znika w drzwiach sej szatni. Po 5 minutach wraca gotowy do rozmowy.

 

MM: Już jestem… a więc o czym będzie ten wywiad?

 

KP: O Pana przyjściu do HVW, o pańskim pobycie w Ameryce… a czy w Ameryce można się wybić i zrobić karierę? Bardzo chciałabym zdobyć sławę. Mam nadzieję, że ktoś z Ameryki mnie zauważy i…

 

MM: Czekaj! Po pierwsze to nie jest temat naszej rozmowy, a po drugie nie mów do mnie „Pan”, tylko po prostu – Michael.

 

KP: Dobrze Michael. Andrzej włącz kamerę…1, 2, 3, zaczynamy wywiad. Jest ze mną nowy nabytek naszej federacji, amerykański wrestler Michael Mile. Michael, co cię skłoniło do przyjścia tutaj?

 

MM: Otóż prezes HVW, Piotr Balicki zaproponował mi pracę w Polsce. Mówił, że wrestling się tu dopiero rozwija i że tacy jak ja przydaliby się. Jest to dla mnie wyzwanie i postaram się jak najlepiej wykonywać swą pracę. Dodatkowo otrzymałem bardzo dobrą ofertę, która pokazuje, że HVW ma potencjał.

 

KP: A co sądzisz o swym dzisiejszym rywalu, Jacku Unknown?

 

MM: Jack jest bardzo nieobliczalny, spójrzcie na niego…

 

Michael chciał zaprezentować zdjęcia na których widnieją podobizny wrestlerów, lecz tak niefortunnie machnął ręką, że uderzył kamerzystę w brzuch. Andrzej zaczął zwijać się z bólu.

 

MM: Sorry…

 

KP: Andrzej, nic ci nie jest? Nie martw się Michael, on na pewno z tego wyjdzie.

 

Klaudia schyla się do leżącej kamery.

KP: Wywiad przeprowadzała Klaudia Potocka.

 

Wyłącza kamerę.

 

KP: Michael, a czy pomożesz mi wypromować się w Stanach?

 

MM: Nie mam czasu by o tym rozmawiać

 

„The Simple Boy” wchodzi do szatni i przygotowuje się do gali.

 

 

Co do RP-a: mówcie, czy styl mojej pracy wam odpowiada, czy też powinienem bardziej popracować.

Edytowane 31 Maja 2008 przez K-PEL-K

[ajfan]

fajny ten RPek, krótki ale na temat,mnie sie podoba . Jednak zalecałbym formatować tekst: czyli dodawać kolor lub pogrubiać gdy ktoś mówi. A i jeszcze mógłbyś troszkę tego RPa wydłużyć

[K-PEL-K]

Postanowiłem nie pisać długiego RP. Chciałem zawrzeć w nim podejście Mile'a do debiutu, pożegnanie "The Simple Boya" z publiką z Sacramento i dwie śmieszne sytuacje z pracownikami HVW, gdyż uważam, że Michael ma skłonnośc do występowania w zabawnych sytuacjach. Myślę, że mi się to udało. A co do formatowania, to wezmę się za to od następnego RP-a, którego na pewno napiszę.

 

Zmieniłem zdanie i sformatowałem tekst, by lepiej się czytało.