Sam wypadłem trochę z obiegu przez to, że swego czasu gale freakowe były non-stop.

Vengeance Day nadrobiony, zdań kilka... Blake Monroe kontra Jaida Parker - nawet jak na plastikowy hardkor od WWE szału nie było. Największym plusem była stylówka Blake Ciekaw jestem, co dalej z obiema paniami. Dla Monroe powoli brakuje trochę wyzwań. Z kolei Parker brak zwycięstw z mocnymi rywalkami. Tony D'Angelo kontra Dion Lennox - i tutaj czuć było wzajemną niechęć i wielkie parcie do bitki. Fajny motyw z brawlem jeszcze na parkingu. W ringu było równie dobrze. D'Angelo znów górą nad Darkstate. Swoją drogą, Tony w rozpuszczonych włosach wygląda trochę jak ulany Sami Zayn. Izzy Dame kontra Tatum Paxley - fajna walka, choć trzeba przyznać, że od momentu utraty NXT North American Title przez Sol, pas ten przypomina bardziej gorącego kartofla niż tytuł. Nie wiem, po co był ten title reign Izzy. Lubię ją, przejęcie miała zaskakujące, ale od tamtej pory mało jej było w akcji. A Tatum Paxley kolekcjonuje tytuły, do NXT Title dopisuje ten mniej znaczący pas. Walki Sol z Zarią mi na tej gali brakowało, ale będzie Triple Threat Match o NXT Title w Houston 17 marca. I też brzmi dobrze. Na solowe potyczki Sol i Zarii przyjdzie czas. Lola Vice kontra Kelani Jordan - zgodnie z przewidywaniami, Lola bohatersko, jednym strzałem, zwycięża. Z Kelani Jordan mam ten problem, że jakiej fryzury by nie miała, jak bardzo groźnych min nie strzelała, dla mnie zawsze będzie milutką Kelani. I tak było tym razem, w rękawicach i otoczce underground. Joe Hendry kontra Ricky Saints - miała ta walka swoje momenty, ale nie było to nawet najlepsze starcie na tej gali. Saints jest już w NXT od roku, ale chyba żadna jego walka 1 na 1 mnie nie zachwyciła. Za szybko minęło od zdobycia pasa przez Szkota, żeby tak szybko go tracił, ale chrapkę na tytuł chyba niebawem zgłosi Ethan Page. Kto wie, czy nie kroi się jakiś face turn... Reasumując... Jak to w NXT. Nie było żadnej paździerzowej walki, ale też wciąż próżno szukać klasyków na miarę walk z udziałem Cole' a, Gargano, Ciampy czy Nakamury. I chyba prędko się takich bitew nie doczekamy, a jeśli już, to od kobiet.

Femi mógłby rozwalić Lesnara w kilka sekund jak to było z Goldbergiem na Survivor Series 2016. Od razu zrobiliby z niego gwiazdę i jest potencjał na rewanże w przyszłości. Od kiedy Mania zajmuje cały weekend za szybko nabijają się te liczniki :p

Oglądałem wczoraj ten mecz na żywo i w jego czasie miałem nadzieję, że Sochan złapie choć parę minut na koniec jak będzie pozamiatane - niestety dla niego Knicks na koniec trochę się zbliżyli i tyle go widzieliśmy na parkiecie. Na dziś nie wygląda to ciekawie, bo on nawet nie znajduje się w stałej rotacji. Jakieś minuty pewnie będzie łapał, ale jak ktoś liczył, że się odbuduje to chyba raczej nie w Nowym Jorku i nie w tym sezonie. Za mało argumentów by grać regularnie w czołowej drużynie wschodu. Pytanie co dalej - czy zostać w NY i przekonać do siebie latem tam ludzi czy szukać zatrudnienia u kogoś kto tankuje. Innych opcji już zaczyna brakować, no chyba, że krok w tył i kierunek Europa, ale to myślę, że ostateczność.