Do osób uczących się rosyjskiego - cyrylica

[SixKiller]

Nie chodzi co prawda o cyrylicę rosyjską, ale ponieważ rosyjski jest najpopularniejszym językiem używającym tego alfabetu, liczę na pomoc ze strony osób uczących się rosyjskiego .

 

Zacznijmy od tego, że cyrylicę znam. Wiem, jak wygląda drukowana, wiem, jak wygląda pisana. Ale...

 

No właśnie, cyrylica pisana, jaką można zobaczyć w książkach, wygląda dokładnie tak, jak literki w znanym nam z dzieciństwa elementarzu . Oczywiście nie jest to zarzut, bo niby jak inaczej to pokazać, kiedy każdy ma inny charakter pisma? Problem w tym, że choć wiem, jak napisać każdą literę z osobna, tak nie mam pojęcia, jak je łączyć, by wyraz wyglądał jak wyraz, a nie rząd luźno stojących znaków. Wbrew pozorom nie jest to łatwe, gdy nie ma się na czym wzorować. A bez tego trudno myśleć o swobodnym pisaniu cyrylicą.

 

Zakładam, że każdy, kto dopiero zaczyna przygodę z tym alfabetem, ma problemy z przystosowaniem się. Może więc Wasz nauczyciel rosyjskiego podrzucił Wam jakiś dobry patent na ogarnięcie cyrylicy? Może podręcznik to jakoś dobrze tłumaczy?

 

Z góry dzięki za każdą pomocną radę i każdy pomocny skan .

[K-PEL-K]

Co do łączenia liter - w większości przypadków nie ma jakiejś większej filozofii. Najbardziej wystający element litery poprzedniej łączysz z najbardziej wystającym elementem litery następnej np. ogonek z a z tym jakby uchwytem w rosyjskim "t", albo ogonek a z daszkiem rosyjskiego "cz".

 

Mój nauczyciel większą wagę przywiązywał do łączenia kilku liter: głównie rosyjskie "m, rosyjskie "ł" i rosyjskie "ja". Jak widzisz zaczynają się one ogonkiem i kończą ogonkiem. Wówczas, żeby zapobiec chaosowi i potem mniej więcej wiedzieć jaka litera pojawia się w pisanym słowie, należy używać kropek. Załóżmy, że chcemy zapisać sylabę "am" (ам). Piszesz wtedy całe "a" (z ogonkiem), na końcu ogonka stawiasz kropkę i w miejscu tej kropki zaczynasz pisać "m". W przypadku choćby "jał" (ял), sytuacja jest podobna. piszesz "ja", na końcu ogonka stawiasz kropkę i dopisujesz "ł" (ogonek, w górę, powrót i znowu ogonek). Kropki są pomocne, gdyż można w ten sposób na przykład rozpoznać, czy mamy do czynienia z "m", czy z podwójnym "ł".

 

 

Zdaję sobie sprawę, że podałem tylko małą zasadę, która może trochę rozjaśniać sytuację tylko w przypadku niektórych liter, ale myślę, że i to będzie pomocne. Ważne jest ćwiczenie, powtarzane zapisywanie słów, nawet sylab. Jeżeli dorwę się do jakichś skanów to na pewno się podzielę.

[SixKiller]

Dzięki, K-Pel. Jednym z moich problemów jest właśnie to, że gdy piszę cyrylicą, to potem nie umiem rozpoznać, czy napisałem "m", czy "sz", czy może jeszcze coś innego (na przykład podwójne "l"). Kropek nikt mnie nie uczył, bo w ogóle nikt mnie nie uczył pisania cyrylicą. Język serbski, bo o niego tutaj chodzi, ma dwa warianty zapisu, więc wybrałem alfabet łaciński. Nie zmienia to jednak faktu, że cyrylica jest w normalnym codziennym użytku, więc warto umieć się nią posługiwać.

[wilq_7]

Z podwójnym "ł" nie powinno być problemu. Końcówkę pierwszej litery trzeba podciągnąć trochę do góry mniej więcej do 1/3 wysokości litery i potem z tego miejsca zacząć drugą literę w dół. Wtedy nie wygląda jak "m". A "m" piszę pochylone w prawo w przeciwieństwie do "sz" którego nie pochylam. Jeżeli chodzi o ciągi takie jak: "iszi", "ptp" to wiem, że Rosjanie pomagają sobie pisząc kreskę pod "sz" i nad "t" aby wiedzieć co jest jaką literą.

Jeżeli znajdę gdzieś moje stare ćwiczenia i zeszyty to ci podrzucę skany z moimi wypocinami z liceum.

[SixKiller]

Z tym "iszi" to trafiłeś w dziesiątkę. Już mi wychodziły takie niezrozumiałe zygzaki i zastanawiałem się, jak z tego można coś odczytać. Przy okazji dowiedziałem się, dlaczego ta kreska nad "t" pojawia się i znika. W różnych podręcznikach widziałem obie wersje i też się nad tym głowiłem .